En in een vloek en een zucht ben je negentien jaar verder. In februari 1999 heb ik me ingeschreven bij de gemeente Duiven. Waarom? We kochten een huis op de Nieuweling. Een wijk in aanbouw en goed voor starters. Iets leuks en betaalbaars vinden in Nijmegen, waar ik na mijn studie nog een even bleef hangen, zat er niet in. Ik kende Duiven oppervlakkig, mijn schoonouders woonden er. Nog steeds trouwens. Ze speelden een onvervangbare rol in het leven van onze kinderen als oppas, als rots in de branding en ankerpunt. Maar ik zal er niet omheen draaien, het is nooit een gekoesterde droom geweest om naar Duiven te verhuizen. Maar ik woon ik er nog steeds, inmiddels op een andere plek in het dorp.

Goed beschouwd ben ik dus ‘import’. Maar wie niet in Duiven? Of misschien wel in heel Nederland. Hoeveel mensen wonen van wieg tot graf in dezelfde plaats? 25%? En in Duiven als voormalige groeikern misschien nog minder. Ik weet het niet, maar objectief ben ik overal in Nederland ‘lokaal allochtoon’. Ik neem u even mee in mijn woongeschiedenis. Mijn ouders, Twents-Achterhoekse roots, konden een huis krijgen in Limburg. Het werk volgde toen snel. Ze waren dus import, of ‘Ollanders’ zoals ze genoemd werden. Ik ben er geboren, maar import. Al snel verhuisden ze naar Salland waar we als gezin wederom een typisch importproduct waren. Op mijn achttiende verhuisde ik naar Nijmegen om te studeren en hoewel het misschien wel de leukste stad van Nederland is, was ik wederom import. En nu al weer 19 jaar in Duiven. Eigenlijk ben ik een ontwortelde autochtone Nederlander.

Hoe lang ben je eigenlijk import? Tien jaar, twintig jaar of je hele leven? Ik moet dan denken aan het 12-jarige Syrische meisje dat meeliep in de Nijmeegse Vierdaagse deze zomer. In vlekkeloos Nederlands vroeg ze zich af:  ,, Hoe lang ben je eigenlijk vluchteling, ik woon nu in Nijmegen, ga naar school en ik wil later dokter worden!” Met open vizier keek ze naar de toekomst, een 12-jarige scholiere zonder last of ruggespraak. Ik hoop dat ze blijft zeggen, ik ben gewoon ik. En dat geldt ook voor mij. Om het in goed Nederlands te zeggen, ‘home is where the heart is’! En dat tikt in Duiven. Ik mag dus stellen  om de president Kennedy maar eens aan te halen.

About the Author

Duivenaar

Gewoon een Duivenaar in Duiven. Hier wonen, leven, wandelen, kijken, genieten, een mening hebben, verbazen of zelfs boos worden. Daar schrijf ik over de komende tijd. Vind je dat ook leuk, reageer als je wil of abonneer je op dit Duivenblog. Je krijgt dan automatisch bericht via je email. Direct reageren mag ook: sprakeloosistiti@gmail.com. Misschien komen we elkaar wel tegen, hier of ......in Duiven.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *